قرار شـد كه هميشه كنار من باشي    قرارگاه دل بي قرار من باشـــــــــي

بهار آمد و من بي تو مثل پاييـــــــــزم    قرار بود عزيزم بهار من باشـــــــــــي

روند روز طبيعت همه به دامن دشـت    قرار بود گلم! لاله زار من باشــــــــي

دلــــــم ترك زده از زخـــــم دوري از تو    بيا كه مرهم اين قلب زار من باشـي

فداي چشم سياهت تمام شعر دلـم    قرار شد كه هميشه كنار من باشي

آن شكوه بي نظير صــبح خندانـــــــي    آفتــــــــــــاب مهربان خاك ايرانـــــــــي

اي ليان ســــــــــــــــــــرزميـن آرزو ها    مـي سرايم من تو را با سبك ساماني

روي دامان خليج فارس چون خورشيد    مــــي درخشي اي عبور گرم نورانـــــي

باستانـــــي تر نگاه توست در ساحل    چون ترنم هاي امــواج خروشانـــــــــــي

بندر بوشهــــــــــــر من اي زادگاه آب    مثل سيراف و جــــــــم و مانند كنگانــي

موزه ي تاريخ پر از نام مردانــــــــــــت    آتشـــــــي و فــــايز و مفتــون،بيابانـــــي

مثل مينا هاي رنگـــــي روي درهايـت    يك گل ابريشم شعور و شعر گلدانـــــي

زنده رود مست شاگرد خليج توســت    بي شك آري رشك چشمان صفاهانــي

مي نشيند سينه ي «گاف» غروب تو    روي «دواس» دلت اين بيت پايانـــــــــي

به نام خدا

سلام

نوار غزه شد دشت شقايق

پر از آلاله هاي سرخ عاشق

زمين از ظلم مي نالدخدایا

 بگو كي مي دمد آن فجر صادق

به نام خدا

سلام

در ازدحام جمعه ها دلم کبود شد نیامدی

در انتظار دیدنت هزار ندبه دود شد نیامدی

تمام سال یک طرف وجمعه های سال یک طرف

تمام عمر من به جمعه ها حسود شد نیامدی

تو صالح پیمبری که در نبود چشم های تو

قبایل تمام شهرهاثمود شد نیامدی

دخیل بسته ام دوباره یک غزل فقط برای تو

اگر چه شعرمن بدون تو خمود شد نیامدی

تونرگسی ترین گل شقایق بنفشه ها شدی

وباز در مسیر تو ترانه رود شد نیامدی

مسافر عزیز من تمام هستی من وخدا

بدون تو دلم بدون تار وپود شد نیامدی

و باز جمعه آمد و شکوفه زد تمام ندبه های من

در ازدحام جمعه ها دلم کبود شد نیامدی

سلام

آن روز که دین عشق کامل می شد        یک قطعه رباعی سند دل می شد

دستان خدایی علی بالا رفت                گل بود که با سبزه حمایل می شد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدای عشق وعرفانم تو هستی          وابراهیم دورانم تو هستی

نوشته بر دلم با خط کوفی               که محراب دل وجانم تو هستی

به نام خدا

سلام

یک جفت چشم میشی و یک لب گل انار

یک نخل سبزقامت ویک زلف تابدار

مثل همیشه باز دلم آب می شود

با جزر و مد چشم تو ای سبز آبدار

احساس می کنم که شهید لبت شدم

لب نیست پاره آتش سرخی است پرشرار

قمصر که دیدسرخی گل های دامنت

طرح گلاب ریخت به دامان جویبار

فصل گلاب گیری لبهات می رسد

اردیبهشت من گل بوسه به من ببار

حالابیا به آخر شعرم شکوفه کن

مثل غروب جمه ی تقویم در بهار

به نام خدا

سلام

نیامد از مسیر کوفه ی درد     صدای گریه های آن جوانمرد

ورب الکعبه فزت...پر زد ورفت    خزان گل کرد وشد رنگ زمین زرد

به نام خدا

سلام

بی تو رمضان عطر گل یـــاس ندارد            گنجینــــه ی دل دانه ی الماس ندارد

بی توبه خدا سفره ی افطار دل ما           حتی گرمی عشــق به مقیاس ندارد

به نام خدا

سلام

یک بیستون حکایت فرهــاد گشته ام          دروازه ی بهشتی شداد گشـــــته ام

ناچارم از پرستش بت های چشم تو          آری به چشم های تو معتاد گشته ام

به نام خدا

سلام

 دوستان عید مبعث مبارک

زيتون نگاه تو سبزتر از سبزترين

انجير لبان تو وعده فردوس برين

سوگند به آيه آيه ي نگاهت كه خدا

از نقشه ي ربناي تو بنا كرد زمين

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اي مسجد اقصاي نگاهت همه سبز

چشمان بهشتي سياهت همه سبز

قد قامت آبي ات به هنگام نماز

مانند قنوت بارگاهت همه سبز

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

جبریل پريد تا به اوجت برسد

دريازده گشت تا به موجت برسد

شد خلع سلاح لشكر عقل بشر

شايد كه به پايبوس فوجت برسد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

شروع عشق يعني خنده تو

تمام اطلسي ها بنده تو

اگر بي اذن تو تابيد خورشيد

نگاهش تا ابد شرمنده تو

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

محمد نام محبوب خداوند

محمد عشق مطلوب خداوند

خدا تابيد در روح بلندش

محمد تابش خوب خداوند