به نام خدا

سلام

در ازدحام جمعه ها دلم کبود شد نیامدی

در انتظار دیدنت هزار ندبه دود شد نیامدی

تمام سال یک طرف وجمعه های سال یک طرف

تمام عمر من به جمعه ها حسود شد نیامدی

تو صالح پیمبری که در نبود چشم های تو

قبایل تمام شهرهاثمود شد نیامدی

دخیل بسته ام دوباره یک غزل فقط برای تو

اگر چه شعرمن بدون تو خمود شد نیامدی

تونرگسی ترین گل شقایق بنفشه ها شدی

وباز در مسیر تو ترانه رود شد نیامدی

مسافر عزیز من تمام هستی من وخدا

بدون تو دلم بدون تار وپود شد نیامدی

و باز جمعه آمد و شکوفه زد تمام ندبه های من

در ازدحام جمعه ها دلم کبود شد نیامدی

سلام

آن روز که دین عشق کامل می شد        یک قطعه رباعی سند دل می شد

دستان خدایی علی بالا رفت                گل بود که با سبزه حمایل می شد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدای عشق وعرفانم تو هستی          وابراهیم دورانم تو هستی

نوشته بر دلم با خط کوفی               که محراب دل وجانم تو هستی

به نام خدا

سلام

یک جفت چشم میشی و یک لب گل انار

یک نخل سبزقامت ویک زلف تابدار

مثل همیشه باز دلم آب می شود

با جزر و مد چشم تو ای سبز آبدار

احساس می کنم که شهید لبت شدم

لب نیست پاره آتش سرخی است پرشرار

قمصر که دیدسرخی گل های دامنت

طرح گلاب ریخت به دامان جویبار

فصل گلاب گیری لبهات می رسد

اردیبهشت من گل بوسه به من ببار

حالابیا به آخر شعرم شکوفه کن

مثل غروب جمه ی تقویم در بهار