به نام خدا

سلام

یک جفت چشم میشی و یک لب گل انار

یک نخل سبزقامت ویک زلف تابدار

مثل همیشه باز دلم آب می شود

با جزر و مد چشم تو ای سبز آبدار

احساس می کنم که شهید لبت شدم

لب نیست پاره آتش سرخی است پرشرار

قمصر که دیدسرخی گل های دامنت

طرح گلاب ریخت به دامان جویبار

فصل گلاب گیری لبهات می رسد

اردیبهشت من گل بوسه به من ببار

حالابیا به آخر شعرم شکوفه کن

مثل غروب جمه ی تقویم در بهار